‘Rijmen en dichten zonder je hemd te lichten’. Een rijmpje uit vroegere tijden. Rijmelarij waar je niet al te diep over hoeft na te denken. Het is wat het is.
Het kon afgelopen donderdag allemaal, want het was Gedichtendag.
Maar bij Bridgeclub de Muralt, waar transparantie ook een voorwaarde is, werd er toch even stil gestaan bij de dag. Want diepgaand denken is ook van belang om tot een dichtend spel te komen evenals in de poëzie.
Stil zijn is op een bridgeavond sowieso een vereiste: praten leidt af en afleiding leidt tot biedingen waar je later spijt van krijgt. Bridgen vraagt immers om concentratie, strategie en af en toe een diepe zucht.
Lucy ten Brinke en Ria ten Brinke wisten zich het knapst door deze poëtisch-strategische mijnenvelden heen te spelen en eindigden met een fraaie score van eenenzestig procent. Carla Bon en Edith Bruggink, met prachtige troeven in de hand, grepen een prachtige tweede plaats. Zelfs Sans atout speelde hen donderdagavond in de kaart!
Marja Ribbers en Lina Valkenburg hielden de conventies keurig in bedwang en schoven zo netjes door naar plek drie.
Er zal zeker nog gesproken en gefilosofeerd worden over de spellen die gespeeld zijn. Want bij bridge kan het verloop van het spel een ieder verrassen.