Bridgeclub de Muralt

Geen witte grote Olympische arena, maar een knus groen strijdtoneel bij Bridgeclub de Muralt in Borculo.
Geen lange latten, klapschaatsen of een bobslee, maar ervaring, kennis en kunde in de bridgesport, die tot prachtige resultaten kunnen leiden in het winterseizoen.

De rondetijden staan vast. Vier spellen moeten er gespeeld worden binnen een half uur.
Tijdens de zes speelrondes, waarin de klok blijft lopen en er geen bel klinkt voor een laatste ronde, moeten de prestaties geleverd worden. En wie denkt dat bridge geen contactsport is, heeft nog nooit een verkeerde uitkomst of een te hoge bieding gespeeld!

Peter Hoogma en Arina van Westerhuis hadden weer geweldige tussenrondes en werden eerste met vierenzestig procent.
Een geweldig resultaat voor Rene Ammerant en Anne-Lou Geessinck, die onverwacht tot hoge prestaties kwamen en de prachtige tweede plaats pakten.
Lucy ten Brinke en Ria ten Brinke bleven koel bij de wissels, lieten zich niet blokkeren en sleepten een derde plek binnen.

De afdalingen naar de lagere regionen van de resultatenlijst, werden met gemengde gevoelens ontvangen. Er hoeft geen vier jaar gewacht te worden, donderdagavond is de herstart.
Het goud, zilver en brons wordt pas aan het eind van het seizoen uitgereikt.

Het was een rustige en ingetogen avond bij Bridgeclub De Muralt.

Voorafgaand aan het spel werd stilgestaan bij het overlijden van Herman Schutten, die de club jarenlang een warm hart heeft toegedragen. Als een van de oprichters was hij van grote betekenis voor het ontstaan en de ontwikkeling van de vereniging. Zijn betrokkenheid en toewijding werden door de aanwezigen met respect herdacht.

Deze  donderdag was de dag van het gezin, een dag, waarop saamhorigheid centraal staat. Wanneer leiderschap en dienstbaarheid hand in hand gaan, ontstaat harmonie, zoals bij een leider die feilloos samenwerkt met zijn dummy. Toch lieten de zwarte of rode vrouwen en heren zich soms gemakkelijk overtroeven door boeren en azen, wat voor verrassende wendingen aan de speeltafels zorgde.

Arina van Westerhuis en Peter Hoogma wisten de kaarten het beste te benutten en speelden zich overtuigend naar de eerste plaats met zevenenvijftig procent, ondanks een afgezwaaide doubletkaart.
Diny Bennink en Anny Ribbers grepen net naast het goud en bleven steken op  vijfenvijftig procent.
De derde plaats werd gedeeld door de paren Nees Huigen/Janneke Monteban en Lina Valkenburg / Wilhelmien Goossens.

Een avond in een sfeer van respect en verbondenheid, passend bij de club waar herinneringen en spelplezier hand in hand blijven gaan. 

‘Rijmen en dichten zonder je hemd te lichten’. Een rijmpje uit vroegere tijden. Rijmelarij waar je niet al te diep over hoeft na te denken. Het is wat het is.
Het kon afgelopen donderdag allemaal, want het was Gedichtendag.

Maar bij Bridgeclub de Muralt, waar transparantie ook een voorwaarde is, werd er toch even stil gestaan bij de dag. Want diepgaand denken is ook van belang om tot een dichtend spel te komen evenals in de poëzie.

Stil zijn is op een bridgeavond sowieso een vereiste: praten leidt af en afleiding leidt tot biedingen waar je later spijt van krijgt. Bridgen vraagt immers om concentratie, strategie en af en toe een diepe zucht.
Lucy ten Brinke en Ria ten Brinke wisten zich het knapst door deze poëtisch-strategische mijnenvelden heen te spelen en eindigden met een fraaie score van eenenzestig procent. Carla Bon en Edith Bruggink, met prachtige troeven in de hand, grepen een prachtige tweede plaats. Zelfs Sans atout speelde hen donderdagavond in de kaart!
Marja Ribbers en Lina Valkenburg hielden de conventies keurig in bedwang en schoven zo netjes door naar plek drie.

Er zal zeker nog gesproken en gefilosofeerd worden over de spellen die gespeeld zijn. Want bij bridge kan het verloop van het spel een ieder verrassen.

Daar zaten ze weer: de leden van Bridgeclub De Muralt, volledig terug in hun vertrouwde rol, na het avontuurlijke uitstapje in het kerstverhaal. Het nieuwe bridgejaar kon eindelijk van start. De eerste zittingsavond van 2026 was eerder nog afgelast door sneeuw en gladheid, maar deze avond werd alsnog het officiële begin van het nieuwe jaar aan de bridgetafel.

Zoals het hoort in deze tijd van het jaar rolden de Achterhoekse knieperkes over tafel en werd symbolisch de ‘leefkast van 2026’ geopend. Een kast die zich dag na dag zal vullen met ervaringen, verhalen en – voor sommigen – met schitterende bridgeresultaten.

Wie kan er een plank leeg houden voor de prijzen? Marja Ribbers en Peter Hoogma zetten de toon en plaatsen hun prestatie trots op ooghoogte. Een indrukwekkende score van zeventig procent, een resultaat dat gezien mag worden.
Lucy ten Brinke en Ria ten Brinke volgden met zestig procent op een tweede plaats en Dinand Kurz en Alex van Rijn legden beslag op de derde plek.

Voor de overige spelers rest misschien nog een bezoek aan de oude bridgeboeken, die nog ergens achter in de kast liggen. Want wie volgende week niet opnieuw wil worden afgetroefd, kan maar beter wat theorie ophalen. Maar één ding staat vast: ook zij zullen deze bijzonder gezellige avond een mooi plekje geven in hun leefkast van 2026.

Zoals altijd was er eind december weer de Oudejaarsdrive van bridgeclub De Muralt bij ijsboerderij ’t Dommerholt.
Voorzien van koffie en cake begonnen de deelnemers vol goede moed en plezier aan het bridgespel. Er werd gespeeld in een A en een B lijn.

In de A lijn gingen Annemarie Hulshof en Alex Valk met de eer en de eerste prijs strijken. Hun score was 63.50 %
In de B lijn deden Hanny en Martin Roesink het nog beter met een score van maar liefst 67.10 % en een eerste prijs.

Prijzen waren er ook voor de paren die het dichtst bij 50 % scoorden en een troostprijs voor de paren die onderaan eindigden.
Daarna volgde een gezellig samenzijn met napraten over topscores en gemiste kansen. Dat alles gelardeerd met glühwein en heerlijke oliebollen.

Het bestuur van bridgeclub De Muralt kan tevreden het jaar afsluiten na een geslaagde Oudejaarsdrive.